10 KASIM ATATÜRK’Ü ANMA GÜNÜ
“BİR ÖMRÜ KENDİSİNE DEĞİL, MİLLETİNE ADAYAN BİR LİDERİN ÖNÜNDE SAYGIYLA EĞİLİYORUZ.”
Bugün, yalnızca büyük bir devlet adamının aramızdan ayrılışını değil; çocukluğundan son nefesine kadar hayatını milletinin bağımsızlığına, özgürlüğüne ve geleceğine adamış eşsiz bir mücadelenin sahibini, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü, ebediyete intikalinin 88. yılında derin bir özlem, sonsuz saygı ve minnetle anıyoruz.
1881 yılında Selanik’te dünyaya gelen küçük Mustafa, henüz çocuk yaşta babasını kaybetmenin acısıyla tanıştı. Hayatın zorluklarını erken yaşlarda öğrendi. Ancak karşılaştığı hiçbir güçlük onun öğrenme azmini, kararlılığını ve ideallerini ortadan kaldıramadı. Selanik’ten Manastır’a, oradan İstanbul’a uzanan eğitim hayatında yalnızca iyi bir asker olmayı değil, milletinin içinde bulunduğu koşulları anlamayı ve ülkesinin geleceğini düşünmeyi de kendisine görev edindi.
Onun yaşamı, kişisel başarıların ötesinde, bir milletin kaderini değiştirme sorumluluğunu üstlenen bir insanın hikâyesidir.
Trablusgarp’ta, Çanakkale’de ve Millî Mücadele’nin cephelerinde gösterdiği cesaret, yalnızca askerî dehasının değil, vatanına duyduğu sarsılmaz bağlılığın da göstergesidir.
Çanakkale’de milletinin bağımsızlığı uğruna en ön safta mücadele eden Mustafa Kemal, Anadolu’nun işgal altında olduğu, umutların tükenmeye başladığı günlerde de teslimiyeti kabul etmedi.
19 Mayıs 1919’da Samsun’a çıktığında önünde hazır bir zafer değil; işgal altındaki bir vatan, yorgun bir millet ve belirsizliklerle dolu bir gelecek vardı.
O, bütün bu zorluklara rağmen milletine inandı. Gerektiğinde askerlik mesleğinden ayrılmayı, sahip olduğu makam ve güvencelerden vazgeçmeyi göze aldı. Çünkü onun için hiçbir unvan, hiçbir makam ve hiçbir kişisel gelecek, milletinin bağımsızlığından daha değerli değildi.
Sakarya’da, Dumlupınar’da verilen mücadele yalnızca toprakların kurtuluşu için değildi. Bir milletin yeniden ayağa kalkabilmesi, kendi kaderini tayin edebilmesi ve gelecek nesillerin özgür bir ülkede yaşayabilmesi içindi.
Ve o, askerî zaferlerle yetinmedi.
29 Ekim 1923’te Cumhuriyeti ilan ederek savaş meydanlarında kazanılan bağımsızlığı millet egemenliğiyle taçlandırdı. Eğitimi, bilimi, çağdaşlaşmayı ve kadınların toplumsal hayata katılımını Cumhuriyetin temel hedefleri arasına yerleştirdi.
Atatürk, yalnızca yaşadığı dönemi değiştirmedi; kendisinden sonra doğacak milyonlarca çocuğun kaderine de dokundu.
Onun büyüklüğü, sadece kazandığı savaşlarda değil; savaşların ardından barışı, yıkımın ardından yeniden inşa etmeyi, karanlığın karşısında aklı ve bilimi savunmasındadır.
Üstelik hayatının son dönemlerinde dahi bu sorumluluk duygusundan uzaklaşmadı. Sağlığı giderek bozulurken Hatay meselesiyle yakından ilgilenmeye devam etti. Hastalığına rağmen 1938 yılında Mersin ve Adana’ya giderek askerî birlikleri denetledi. Kendi sağlığını ve dinlenme ihtiyacını geri plana iterek ülkesinin meselelerini takip etmeyi sürdürdü.
10 Kasım 1938 sabahı saat 09.05’te Dolmabahçe Sarayı’nda hayata gözlerini yumduğunda, geride yalnızca bağımsız bir devlet değil; bir milletin yeniden kazandığı özgüveni, Cumhuriyeti, devrimleri ve gelecek nesillere bırakılmış büyük bir sorumluluğu vardı.
Bir insanın kendi ömrünü aşan en büyük eseri, kendisinden sonra gelenlere açtığı yoldur. Atatürk, bizlere işte böyle bir yol bıraktı.
Bugün ben, Cumhuriyetin yetiştirdiği bir Türk kadını olarak, bu ülkenin bir kadın mühendisi olarak ve Sakarya’nın en büyük ilçesi Adapazarı’nda ilçe başkanlığı sorumluluğunu taşıyan bir kadın olarak, hayatımın her aşamasında onun mücadelesinin izlerini görüyorum.
Benim eğitim alabilmemde, mesleğimi yapabilmemde, siyasette söz sahibi olabilmemde ve toplumsal yaşamın her alanında eşit bir birey olarak var olabilmemde, Atatürk’ün açtığı yolun ve Cumhuriyet devrimlerinin çok büyük bir payı vardır.
Bu nedenle ona duyduğum minnet, yalnızca tarihimizin büyük bir liderine duyulan saygı değildir. Bu minnet, hayallerimi gerçekleştirebilmemin önünü açan, bana kendi geleceğimi belirleme hakkı tanıyan Cumhuriyetin kurucusuna duyduğum derin bir vefa borcudur.
10 Kasım, bizim için yalnızca yas tutma günü değildir. Mustafa Kemal Atatürk’ün ne şartlarda mücadele ettiğini, nelerden vazgeçtiğini ve bizlere nasıl bir ülke emanet ettiğini yeniden hatırlama günüdür.
Bugün bizlere düşen görev; onun hayatı boyunca gösterdiği fedakârlığı anlamak, Cumhuriyetin değerlerini korumak, kız çocuklarının hayallerini özgürce gerçekleştirebildiği, gençlerin geleceğe umutla bakabildiği, aklın ve bilimin yol gösterdiği bir Türkiye için sorumluluk üstlenmektir.
O, kendi hayatından çok milletinin yarınlarını düşündü. Bizler de onun emanetine, yalnızca sözlerimizle değil, çalışmalarımızla ve Cumhuriyete bağlılığımızla sahip çıkmalıyız.
Aramızdan ayrılışının 88. yılında, başta Cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, bu vatanın bağımsızlığı için mücadele etmiş bütün kahramanlarımızı rahmet, saygı ve sonsuz minnetle anıyorum.
Sen ömrünü bu millete adadın Atam. Bizler de bize emanet ettiğin Cumhuriyeti, gösterdiğin aydınlık yarınlara taşıma sorumluluğunu daima yüreğimizde taşıyacağız.
Ruhun şad olsun Büyük Atatürk.
Selen Yavuz Gümüş
Yeni Parti Adapazarı İlçe Başkanı
10 Kasım 2026
